Równe traktowanie płci

We współczesnym świecie kobietom coraz więcej wolno. Ich pozycji i samoświadomości nie można porównać do tych z przeszłości. Płeć piękna od wieków walczyła o równouprawnienie, równe traktowanie płci, sprzeciwiając się szowinizmowi. Dziś, kobieta pracująca i jednocześnie wychowująca dzieci nikogo już nie dziwi. Teoretycznie wolno jej tyle samo, co mężczyźnie. Czy tak jest na pewno? Czy płeć piękna ma taki sam procentowy udział w zarządach wielkich firm czy chociażby sejmu i senatu? Odpowiedzi na te pytania nie mogą zadowolić emancypantki. Czy powodem takiego stanu rzeczy jest dyskryminacja, czy też świadome wycofanie się kobiet z funkcji kierowniczych? Jak wiadomo, każda sytuacja, podobnie jak każdy człowiek jest inna i nie należy sprawy uogólniać. Zdania są podzielone. Jedni powiedzą, że kobiety mają pełne pole do popisu, mogą o sobie decydować, dokonywać swobodnych wyborów, ubiegać się o każde stanowisko pracy, leżące w ich kompetencji.

Inni zwrócą uwagę na problemy ciąży, niechęci pracodawców w stosunku do młodych, w tzw. wieku rozrodczym dziewczyn. Jedni z przedsiębiorców nie omijają prawa, przyznają swoim pracownicom urlopu macierzyńskie, potem wychowawcze i zatrzymują dla nich posady. Inni posługują się różnego rodzaju wybiegami i ostatecznie zwalniają młode matki. Sąd pracy ma za zadanie rozstrzygać o racjach osób biorących udział w tego typu sporach. Równe traktowanie płci działa również w drugą stronę. Mężczyźni powinni mieć takie same prawa jak kobiety. Jeśli chcą udać się na urlop tacierzyński, powinni mieć taką możliwość. Sądy powinny brać pod uwagę również rację ojców, przyznając opiekę nad dziećmi matkom. Nie zawsze jest tak, że to właśnie kobieta spełnia się najlepiej w roli rodzica. Często właśnie tata staje się najważniejszą osobą w życiu dziecka i zajmuje się domem.

Czy obecnie są jakieś różnice w wychowaniu dziewcząt i chłopców?

Czy w dwudziestym pierwszym wieku w dalszym ciągu równe traktowanie płci sprawia nam problem? Na to pytanie powinni odpowiedzieć sobie przede wszystkim sędziowie, pracodawcy i szefowie wielkich korporacji. Czy zarówno kobiety jak i mężczyźni mają szansę na sprawiedliwe traktowanie? Czy w obecnych nam czasach nie musimy obawiać się, że z powodu wieku, płci, czy wyglądu nie zostanie nam odebrana możliwość podjęcia wymarzonej pracy? Jak wiadomo, nie da się uogólnić tak niesamowicie bogatego i niezmierzonego tematu. Źródło społecznym zachowań musi mieć jednak jakieś wspólne źródło. Daleko nie musimy szukać. Czy obecnie są jakieś różnice w wychowaniu dziewcząt i chłopców? Oczywiście takie różnice się pojawiają. Podczas gdy dziewczynki bawią się lalkami (nie wszystkie, ale większość), chłopcom podsuwane są samochody. Czy to dobre posunięcie rodziców?

Dla dziecka byłoby najlepiej, aby miało możliwość jakiegoś wyboru. Jeśli naszemu synkowi bardziej podoba się strojeni lal w piękne suknie niż naprawa plastikowego motoru, powinniśmy mu na to pozwolić, a nie odsuwać go od tego, spoglądając na dziecko z obawami i konsternacją. Dziewczynki mogą woleć zagrać w grę komputerową, w której przeistaczają się w kierowcę rajdowego, zapominając o nauce robienia na drutach czy cerowania. Zarówno córki jak i synowie powinni liczyć na zrozumienie swoich rodziców i pewne poparcie ich zainteresowań. Pytanie: czy obecnie są jakieś różnice w wychowaniu dziewcząt i chłopców, powinno być dla nas – rodziców bardzo istotne. Kształtowanie osobowości dziecka, a zatem jego zachowań, wyboru zawodu i szczerość wobec świecie rozwija się przede wszystkim pod naszym wpływem. Warto zainwestować w odpowiednie wychowanie naszej pociechy, dając jej odpowiednią wolność i samodzielność, aby zaszczepić w niej zdolność do życia w zgodzie ze sobą i swoimi pragnieniami.